İşitme Engeli ve Sınıflandırılması

isitme engeliİşitme engeli tanımı medikal bir durum olarak değerlendirilip, o perspektiften bakıp sınıflanabileceği gibi aynı zamanda sosyal ve kültürel bir durum olarak da değerlendirilip işitme engelini yaşayanlar tarafından da sınıflanabilmektedir. Bu nedenle işitme engeli her zaman birçok faktörden etkilenen çok yönlü bir durum olarak değerlendirilmelidir. Temel olarak işitme engeli terimi kullanıldığında sağır olanlar ve ağır işitenler kastedilmektedir.

Odyologlar işitme yetersizliği derecesini konuşma frekanslarının (250-8000 Hz) volüm veya desibel (d B ) kayıplarına göre değerlendirirler. Normal aralık 0-15 desibel kabul edilip 15-25 arası olan desibel kayıpları çok az bir işitme kaybına işaret etmektedir.

İşitme engelindeki şiddet kaybına göre yapılan bu sınıflamada:

25 – 40 desibel hafif derecede işitme kaybı,
41 – 70 desibel orta derecede işitme kaybı,
71 – 95 desibel ağır derecede işitme kaybı (şiddetli işitme yetersizliği) ,
96 ve üzeri desibel de ileri derecede kayıp (sağırlık) olarak değerlendirilir.

Genelde 71 desibel ve üzerindeki kayıplar sağırlık olarak değerlendirilirken diğerleri işitme yetersizliği olarak adlandırılmaktadır. Sohbet ederkenki konuşma yaklaşık olarak 50 – 70 desibel arasındadır. Ağır derecede işitme kaybı olan grup, rezidüel işitme yetisini kısmen de olsa koruyup kullanabilen ve son yıllardaki işitme cihazı kullanımının artıp yaygınlaşmasıyla çocuk sayısı da giderek artan grubu teşkil etmektedir.

Yorum Yaz