Alzheimer Hastalığının Belirtileri ve Evreleri

alzheimers
Alzheimer Hastalığı, sinir sistemi dokularının tahribatı ile oluşan, yaşamsal fizilsel faaliyetleri ve düşünme yeteneğini etkileyen bir rahatsızlıktır.

Normal yaşlılıkta, 50 yaş üstünde tecrübe edilmiş ve bilgi birikime dayanan bilişsel eylemlerde azalma, anlama ve idrak etmede bozulmalar görülebilir. 80 yaşından sonra bu duruma görsel ve yönetsel işlevlerde azalma eklenir.

Tipik Alzheimer hastalarında yakın zamana ait bellek performansı düşer, dille ilgili sorunlar, planlama, soyutlama ve zihinsel esnekliğin azalması sık karşılaşılan bir durumdur.

Alzheimer hastalığı bazı evrelerle tanımlanır. Aşağıda bu evreler ve evrelerdeki davranış değişiklikleri özetlenmiştir.

Presemptomatik evre : Klinik öncesi faz adı da verilmektedir. Bu evrede hastalığa ait normal olmayan değişiklikler başlamıştır. Ancak ne klinik olarak ne de nöropsikolojik testlerde herhangi bir bozukluk yoktur.

Preklinik evre: Bu evrede sadece duyarlı nöropsikometrik testlerle saptanabilen geçmiş tecrübeleri içeren bellek ve kısmen dilsel bellek bozukluğu vardır. Günlük yaşam davranışlarında etkilenme yoktur. Beynin medial temporal bölümleri etkilenmiştir.

Çok erken-şüpheli demans: Bu evrede kişiler veya yakınları, hafif unutkanlık, karar verme yeteneğinde azalma, ev, sosyal ve mesleki işlevlerde hafif bozulmadan bahsederler. Bu kliniği sergileyen kişilerin %75’inde daha sonra demans geliştiği gözlemlenmektedir.

Hafif evre: Yakın zamana ait bellekte bozukluk ön plana çıkmıştır. Eskiler iyi hatırlanır. Eşyalar sık sık kaybedilir, konuşulan konular tekrarlanır. Uygun kelime bulmakta güçlük, konuşmada basitlik, akıcılığında azalma ve az konuşma görülür. Genel olarak ilgisizlik gelişir, hasta girişimde bulunmaktan kaçınır. İçine kapanır ve sosyallikten kaçınır. Günlük hayatla ilgili işlevlerini, kişisel bakımını yapabilir.

Orta düzeyde Alzheimer hastalığı: Hastalığın başlamasından sonra 4 ile 7 yıl arasında hasta orta evreye geçer. Başkalarına olan bağımlılığı giderek artmaktadır. Yeni edinilen bilgiler kolayca unutulur. Eski bilgiler hatırlanır ancak aralarında uyumsuzluklar mevcuttur. Yakınların isimleri, kimlikleri ve yakınlık dereceleri karıştırılabilir. Kaybolma potansiyeli yüksektir. Araç kullanma gibi işlevler tamamen terkedilir. Basit işler zorlukla yapılır. Konuşmalar anlaşılmaz, mantıksızdır. Gece – gündüz karışıklığı, fiziki ve sözlü saldırganlıklar, uyku problemleri, halisünasyonlar hastayı zorlar. Günlük bakımında gözetime ihtiyaç duyar.

Geç Dönem Alzheimer hastalığı : Neredeyse tamamen bakımını üstlenen kişiye bağımlıdır. Ailesini duygusal olarak hisseder ancak kim oldukları ile ilgili fikri yoktur. Konuşma bir kaç kısa cümlenin tekrarlanmasından öteye gitmez. Duygusal olarak yıkılmış durumdadır ve sürekli yakınır. Hareketlerde, yürümede güçlükler ve bozulmalar ortaya çıkar.

Terminal evre : Hasta yatağa bağlanmıştır, hiç bir şeyi anlamaz.
yatağa bağımlı ve hiçbir şeyi anlamaz durumdadır. Yeme ve kilo kaybı artar. Uzun süre yatağa bağlı kalma nedeniyle oluşan emboli, beslenmeme, yatak yaraları, zatüree gibi yan hastalıklar başlamıştır. Kayıplar bu ikincil nedenlerle oluşur.

Yorum Yaz